دانشگاه بین المللی امام رضا علیه السلام پژوهشنامه خراسان بزرگ Iran 22516131 7 29 2019 01 26 A comparative study of contemporary engagement practices in Iran (Urmia, Tehran, Rasht, Mashhad and Malayer) مطالعه تطبیقی شیوه های منبت کاری معاصرایران(ارومیه، تهران، رشت، مشهد و ملایر 14 1 FA علیرضا شیخی استادیار زهرا طاهری دانشجو 2019 01 12 Due to the cultural and artistic background of the climates, contemporary art can be thoughtful and thoughtful. The aim of the article is to compare the contemporary methods of engravings in Urumieh, Tehran, Rasht, Mashhad and Malayer, in which it is possible to study history, plot and role. , Products, techniques, in the form of five flat, convex, concave forms (search, tjej and sting), volume and network, innovation, tools and materials. The question is what are the contemporary Iranian art practices in the mentioned cities, and what are the points of differentiation and their share? The research is descriptive, analytical and comparative. Data collection is done by the library method and especially field research. The research field is a workshop with experience, active and introduced by the cultural heritage of each city. The findings show that the embroidered designs in the city of Tehran, due to the fact that the location of art interactions is influenced by the tradition, and especially the need for market day. Works in the form of mosaic and embossments, volumes and sculptures, wood furniture, use of the role of wood and linework. Malayer, who produces a significant portion of Iran's furniture, has imported imported roses from Egypt, Turkey, Egypt, Cheng, Italians, Chenggokh (Sadeqi), Tibetan Flowers, Flowers and Vegetables, Sculptural, Relaxed and Classical. Traditional designs have been used. The Mashhad embellishment with flowers, shrubs and slavs has traditionally been combined with the line in religious places and the volume and statue of the furniture. The relatively large coinage of Orumiyeh includes the shrubs, shrubs and slaves, animals, miniature paintings, Shahnameh's illustrations on backgammon, realistic and fusion designs. The embankment of Rasht is decorated with the use of its lush climate, with human images of animals, animals or birds, flowers and mental images of nature, and in particular the carvings. هنر منبت با توجه به پیشینه فرهنگی و هنری اقلیم‌ها، در دوره معاصر قابل تأمل و اندیشه است.هدف مقاله بررسی‌ تطبیقی شیوه‌های ‌منبت ‌معاصر در شهرهای ارومیه، تهران، رشت، مشهد و ملایر بوده که در این میسر به ‌مطالعه ‌تاریخچه، طرح‌ و نقش، تولیدات، تکنیک در قالب پنج شیوه تخت، محدب، مقعر( جست، تیج و نیش)،حجم و شبکه، نوآوری‌ و ابزار و مواد پرداخته ‌شده ‌است. سئوال‌ اینست ‌که ‌شیوه‌های‌ منبت‌کاری‌ معاصر ایران‌ در شهرهای ‌مذکور چیست‌ و نقاط ‌افتراق ‌و اشتراک ‌آنان ‌کدام است؟ روش‌کلی تحقیق، توصیفی، تحلیلی و تطبیقی است. جمع‌آوری ‌اطلاعات به روش کتابخانه‌ای و بویژه پژوهش‌های میدانی است. میدان تحقیق کارگاه‌های دارای تجربه، فعال و معرفی شده توسط میراث فرهنگی هر شهرستان می‌باشد. یافته‌ها نشان می‌دهد که نقوش منبت در شهرستان تهران با توجه به اینکه محل مراودات هنری بوده متاثر از سنت و بویژه نیاز روز بازار است. آثار در قالب معرق و منبت، حجم و مجسمه، مبلمان فرنگی، استفاده از نقش چوب و نازک کاری خط اجرا شده است. ملایر که بخش قابل توجهی از مبلمان ایران را تولید می‌کند از نقشهای وارداتی ازکشورهای مصر و ترکیه، مصری، چنگ ‌ایتالیایی، چنگ‌کج، ‌چنگ ‌چروک (صدفی)، منبت ‌مشعلی،گل ‌و بوته ‌وگل‌ رز، ‌ منبت‌ مجسمه‌ای، متکایی‌ و کلاسیک‌، نیز نقوش سنتی بهره برده‌ است. منبت مشهد با ‌گل ‌و بوته و اسلیمی به صورت سنتی در ترکیب با خط در مکان‌های مذهبی و حجم‌‌ و مجسمه‌ در مبلمان نمود یافته است. منبت نسبتا درشت ‌ارومیه شامل نقوش‌گل و بوته و اسلیمی، حیوانی، ‌نقوش ‌مینیاتوری، تصاویر داستانی شاهنامه ‌بر روی ‌تخته ‌نرد، طرح‌های واقع‌گرا و تلفیقی است. منبت رشت با بهره‌گیری از اقلیم سرسبز خود، با تصاویر انسانی درحال کار ، حیوانات یا پرندگان، ‌گل ‌و تصاویر ذهنی از طبیعت و به ویژه ظروف خراطی منبت آراسته شده است. "هنرهای چوبی" " منبت معاصر" " ارومیه" " تهران" " رشت" " مشهد" " ملایر" http://jgk.imamreza.ac.ir/index.php/jgk/article/view/810/pdf_1
دانشگاه بین المللی امام رضا علیه السلام پژوهشنامه خراسان بزرگ Iran 22516131 7 29 2019 01 26 A Comparative Study of the Design and Pattern Structure of Khurasan’s Kurdi Rugs and the Rugs from Azerbaijan (Caucasus) Region مطالعه تطبیقی ساختار طرح و نقش قالی های کردی خراسان با منطقه آذربایجان(قفقاز) 32 15 FA اکرم بخشی فارغ التحصیل ارشد طراحی فرش از دانشگاه هنر اسلامی تبریز علی وندشعاری ریاست دانشکده فرش دانشیار و عضو هیئت علمی دانشگاه هنر اسلامی تبریز 2017 07 05 Due to the existence of various tribes in the field of rug weaving, Iran has a valuable treasure of rug patterns and designs. Along with the migration and settlement of tribes in different areas in Iran, cultural and artistic customs have also been transferred from one area to other areas. The main issue in this study is to find out how the design and pattern of Khurasan’s Kurdi rugs have been influenced by the rugs from Caucasus region. By comparing the design and pattern of Khorasan’s Kurdi rugs with those of Azerbaijan (Caucasus) region, this study tries to answer the following research questions: a) What is the variation of pattern and design of Khurasan’s Kurdi rugs and the rugs from Azerbaijan region? and b) What similarities and differences exist between the design and pattern of Khurasan’s Kurdi rugs and the rugs from Azerbaijan (Caucasus) region? This study, also, aims to identify the common structure of the pattern and design between Khurasan’s Kurdi rugs and the rugs from Azerbaijan region. As a result, some part of the similarity and difference of rugs from the two regions is also delved in. This study is descriptive and takes a comparative approach to describe the pattern and design of the rugs from the two regions. The pool data are selected in a targeted way. For this purpose, 4 weaving areas with 9 samples from Kurd Khorasan and 5 weaving areas with 10 samples from Azerbaijan have been studies. The data have been gathered through filed and library methods. The results indicate that many similarities exist in geometric forms of the medallion and the field and border motifs in the rugs from the two regions. The most similarities of the patterning relate to the form of the medallion, border stripes and abstract and plant motifs in the field. The most significant difference is in the high density of motifs in Azerbaijan rugs and the ample application of abstract plant motifs in Khorasan’s Kurdi rugs. Key words: rug, design and pattern, Kurd Khurasan, Azerbaijan, comparative study قالیبافی از مهمترین هنرهای حائز اهمیت در منطقه آذربایجان محسوب می‌گردد. در این میان ایران با دارا بودن طوایف و ایلات متفاوت در حوزه بافندگی، از گنجینه سرشار و ارزشمند طرح و نقش نیز برخوردار می‌باشد. همزمان با کوچ و اسکان ایلات در دیگر نواحی، انتقال فرهنگ و آداب و رسوم هنری نیز از موارد منتقل شده محسوب شده و با توجه به اینکه سنتهای طراحی و نقش پردازی در قالی، زیر مجموعه ای از این فرهنگ تلقی می گردد، فرهنگ هنری قالی بافی نیز متاثر از این جریان بوده است. لذا با بررسی تاریخ جابه‌جایی ایلات و عشایر کرد ایران و جابجایی های صورت پذیرفته در اسکان کردها از غرب ایران و قفقاز به شمال خراسان به دلیل مجاورت و همنشینی کردهای خراسان گوشه‌هایی از تاثیر پذیری سنت بافندگی آذربایجان در دستبافته‌های این اقوام به چشم می‌خورد. مطالعات نشان میدهد که طرح ها و نقوش به کار رفته در قالی های کردی خراسان از نوع هندسی و ذهنی با الگوپذیری از عوامل پیرامونی چون طبیعت، باورها و اعتقادات می باشد که در در قسمت‌هایی از ساختار نقشپردازی، طرح و نقش آنها با مشابهت به قالی‌های آذربایجان اجرا گردیده است. هدف این مقاله مطالعه تطبیقی ساختار طرح و نقش قالی‌های آذربایجان با کردی خراسان است. این تحقیق از نوع توصیفی – تحلیلی بوده و با رویکرد کیفی به بررسی عناصر تشکیل دهنده طرح و نقش در قالی های آذربایجان و کردی خراسان پرداخته، و از این رو به دنبال یافتن ساختار ها و خصوصیات فرمی مشترک و متفاوت در طرح و نقش این قالی ها بوده است. جامعه آماری در این تحقیق متمرکز بر دو منطقه آذربایجان با کرد خراسان می باشد که بدین منظور تعداد نمونه‌ها به صورت هدفمند انتخاب گردیده از این رو 5 ناحیه بافندگی با 10 نمونه از آذربایجان و 3 ناحیه بافندگی با 9 نمونه از کرد خراسان مورد بررسی قرار گرفته است. روش جمع آوری اطلاعات در پیشینه تصاویر قالی‌های آذربایجان به شیوه کتابخانه ای و شناسایی نمونه قالی های کرد خراسان به شیوه میدانی توسط نگارندگان صورت پذیرفته است. نتایج این پژوهش نشان میدهد طرح و نقش در قالی های آذربایجان از تنوع بالایی برخوردار بوده چنانچه قسمت‌هایی از ساختار طرح و نقش در قالی‌های کرد خراسان با ویژگی‌های مشابه با آذربایجان اجرا گردیده است. چنانکه اشتراکات فرهنگی دو منطقه موجب گردیده قسمت‌هایی از فرم‌های هندسی ترنج، نقشمایه‌های متن و حاشیه در هر دو منطقه با مشابهت‌هایی همراه گردد. بیشترین مشابهت در نقشپردازی قالی‌ها مربوط به فرم ترنج، نوارهای حاشیه و نقشمایه‌های انتزاعی و گیاهی است. "مطالعه تطبیقی" " طرح و نقش" " قالی" " کرد" " خراسان. آذربایجان" http://jgk.imamreza.ac.ir/index.php/jgk/article/view/422/pdf_1
دانشگاه بین المللی امام رضا علیه السلام پژوهشنامه خراسان بزرگ Iran 22516131 7 29 2019 01 26 Investigating the Process of Adaptation and Dramaturgy in the Practice of Scholars of Khorasan Cultural Domain through Salaman and Absal Story مطالعۀ فرایند اقتباس و دراماتورژی در عمل عالمان حوزۀ فرهنگی خراسان با نگاهی به داستان سلامان و ابسال 44 33 FA غلامرضا شهبازی دانشجوی دکتری تاریخ تطبیقی و تحلیلی هنر اسلامی، دانشگاه هنر محمد شهبا دانشیار گروه سینما، دانشکدۀ سینما و تئاتر، دانشگاه هنر 2018 02 05 Adaptation and Dramaturgy have an important place in Iranian literature. The story of Salaman and Absal has been translated by Hunayn ibn Ishaq from Greek to Arabic. This story has been adapted, interpreted and dramaturgized by Khorasan's scholars .This dramaturgic process is seen in Ibn Sīnā ninth section of Al-Isharat wa’l-tanbihat, Nasir al-Din Tusi 's Sharh al-Isharat and Jami's poem .In this essay the story of Salaman and Absal as one of the most important works in Iranian literature in Islamic period is explored. Have these scholars interpreted the story of Salaman and Absal in a dramaturgic trend? And if they have, what kind of dramaturgy is? This essay will show us that on the base of Interpretation's meaning- which is come back to "Origin"- the trend of dramaturgy for Salaman and Absal will be interpretational dramaturgy. It means that Iranian scholars sought the truth of a story through dramaturgy process. The research method in this essay is Qualitative-Phenomenological through Hermeneutic viewpoint. In this method, researcher tries to know himself through the phenomena which he is searching. Then, this method opposes the Quantitative method which is based on objective rules and Data analysis and in which researcher goes far from his own self .From other point, this essay wants to get close to Fusion of Horizons. At first, present horizon will be opened, and in this we found things which are known in the past time. چکیده اقتباس و دراماتورژی در ادبیات ایرانی دوران اسلامی از جایگاه مهمی برخوردار است. حنین بن اسحاق داستان سلامان و ابسال را از یونانی به عربی برگردانده است. این داستان توسط دانشمندان و پژوهشگران حوزۀ فرهنگی خراسان مورد اقتباس و دراماتورژی قرار گرفته است. این روند اقتباسی در نمط نهم اشارات و تنبیهات ابن سینا و شرح اشارات خواجه نصیرالدین طوسی و بعد در شعر جامی دیده می‌شود. می‌توان این اثر را نظر به اهمیت آن در تاریخ اقتباس و دراماتورژی در ادبیات ایران در زمینۀ تاریخی خودش واکاوی کرد. آیا عمل عالمان ایرانی در مواجهه با داستان سلامان و ابسال عملی دراماتورژیک است؟ اگر این روند دراماتورژیک است از چه نوعی است؟ در این مقاله خواهیم دید که برحسب معنای تأویل- که بازگشتن به اصل معنا می دهد- روند دراماتورژیک برای داستان سلامان و ابسال از نوع دراماتورژی تأویلی است. این بدان معناست که عالمان ایرانی اصل حقیقت داستان را دنبال می‌کردند و با استفاده از تمثیل و روایت آن را به این حقیقت باز می‌گرداندند. در این پژوهش از روش تحقیق کیفی پدیدارشناختی و از دیدگاه هرمنوتیک استفاده می¬¬شود. در انجام پژوهش پدیدارشناختی، پژوهشگر با پدیده¬های مورد پژوهش ارتباط نزدیک دارد و می¬خواهد خود را در جریان تجربۀ این پدیده¬ها بشناسد، از این جهت پژوهش پدیدارشناختی در نقطۀ مقابل پژوهش کمّی¬نگر قرار دارد که در آن با استفاده از روش¬های عینی گردآوری و تحلیل داده¬ها، خویشتن پژوهشگر از پدیده¬های مورد پژوهش متمایز شود. از سوی دیگر در این پژوهش تلاش در جهت امتزاج افق¬هاست. ابتدا افق زمان حال باز می¬شود، در این افق زمان حال، یافته‌هایی حاصل می¬شود که در گذشته قابل‌شناسایی است. در این پژوهش خواهیم دید که عالمان ایرانی به ویژه سه تن از آنان که از خطۀ خراسان برخاسته‌اند، همواره از دراماتورژی تأویلی به ویژه در مواجهه با داستانی برخاسته از فرهنگی دیگر چون سلامان و ابسال استفاده نموده‌اند و در بحث‌های ایشان امتزاج افق‌ها به خوبی مشهود است. "ایران" " خراسان" " دراماتورژی" " تأویل" " اقتباس" http://jgk.imamreza.ac.ir/index.php/jgk/article/view/582/pdf_1
دانشگاه بین المللی امام رضا علیه السلام پژوهشنامه خراسان بزرگ Iran 22516131 7 29 2019 01 26 Case study of layout, script and decorative arrays in the opening pages of Safavid and Qajar Qurans available in two collections of Astan Quds Razavi Library and the Library of Parliament مطالعه موردی صفحه آرایی ،خط و آرایه های تزئینی در صفحات افتتاح قرآنهای صفوی و قاجار موجود در دو مجموعه کتابخانه آستان قدس رضوی و کتابخانه مجلس شورای اسلامی 62 45 FA سمیه کوه جانی گوجی کارشناسی ارشد ارتباط تصویری ومدرس موسسه آموزش عالی فردوس، مشهد علیرضا شیخی استادیار گروه صنایع دستی، دانشکده هنرهای کاربردی، دانشگاه هنر،تهران 2018 03 03 Book layout is an important pillar of the Iranian-Islamic culture, which constitutes a basis for innovations and developments in scribing and decorating Quranic manuscripts. Two collections of Astan Quds Razavi and Library of Parliament preserve exquisite Quranic manuscripts belonging to the Islamic period, which possess special artistic and aesthetic principles along with great spiritual value. This study aims to identify the features of layout, script and decorative arrays in the opening pages of the Qurans in Safavid and Qajar eras in the mentioned collections. This paper seeks to find answers regarding the method of layout, script and illumination of Safavid and Qajar Qurans and also their similarities and differences. To this end, a qualitative approach using a descriptive-analytical method was applied while examining library documents and observing the codices. According to research findings, in the division of the opening pages of the Qajar Qurans, epigraph inscription has been abundantly used and a special place was granted to decoration in these pages. Naskhi has become the common script to write Qurans and other scripts including Sols and Riqa’ have been used in top and bottom inscriptions. Innovative compositions and proper application of arabesque and khataei show the development of illumination in the Safavid period and natural designs and underrepresentation of arabesque became a feature of illumination in the Qajar era, which is attributed to the influence of west on the Iranian art. Safavid illuminators added to the beauty of pages by combining arabesque and khataei designs with each other and using other colors like azure and golden. In the Qajar period, in addition to the aforesaid designs, Shah Abbasi flowers and vermilion color decorated a major part of the space. Scribes and illuminators of tenth to fourteenth centuries AH applied combinations of form and color thanks to their sublime wisdom so that the opening pages can represent the beauty of the Word of God and invitation to it for the readers. کتاب‌آرایی از ارکان مهم فرهنگ ایرانی اسلامی بوده که محور اصلی و بستر مهم ابداعات و تحولات کتابت و تزئین قرآن‌های خطی را رقم زده است. دو مجموعه آستان قدس رضوی و کتابخانه مجلس شورای اسلامی، قرآن‌های نفیس خطی قابل توجهی متعلق به دوران اسلامی در خود محفوظ دارند که علاوه بر ارزش والای معنوی، دارای اصول زیباشناسی هنری ویژه‌ایست. هدف از این پژوهش شناخت ویژگی‌های صفحه‌آرایی، خط و آرایه‌های تزئینی در صفحات افتتاح قرآن‌های عصر صفوی و قاجار مجموعه‌های مذکور است. نوشتار حاضر به دنبال پاسخ‌هایی در چگونگی صفحه‌آرایی، خط و تذهیب قرآن‌های دوره‌های صفوی و قاجار و نقاط افتراق و اشتراک آن در این دو دوره بوده‌است که برای دستیابی بدان از رویکردی کیفی، به روش توصیفی - تحلیلی با بررسی اسنادکتابخانه‌ای و مشاهده مصاحف بهره برده‌‌است. بنا بر یافته های پژوهش، تقسیم‌بندی صفحات افتتاح قرآن‌های دوره قاجار در استفاده وافر از کتیبه سرلوح است که جایگاهی ویژه برای تزیین در صفحه افتتاح قائل شده است. خط نسخ ، خط متداول تحریر قرآن شده و از سایر خطوط چون ثلث و رقاع در کتیبه‌های صدر و ذیل استفاده شده است. ترکیبات بدیع و بکارگیری بجا و مناسب اسلیمی و ختایی، رشد تذهیب در دوره صفوی را خبر داده و نقوش طبیعی و حضور کم‌رنگ‌تر اسلیمی، ویژگی تذهیب عصر قاجار شده است که آن را می‌ توان به تاثیرات غرب در هنر ایران نسبت داد. مذهبان صفوی با تداخل نقوش اسلیمی و ختایی در یکدیگر و همچنین با استفاده از رنگ‌های غالب لاجوردی و زرین و دیگر رنگ‌های الوان بر زیبایی صفحه افزوده‌اند و در دوره قاجار علاوه بر نقوش فوق ،گل‌های شاه‌ عباسی و رنگ شنگرف بخش عمده ای از فضا را آراسته است. بنابراین کاتبان و مذهبان قرون ده تا چهارده هجری قمری، ترکیبات فرمی و رنگی ویژه ای را به مدد درایت والایشان به کارگرفته تا صفحات افتتاح، معرف زیبایی کلام الله و دعوت بدان را برای خوانندگان ارزانی دارند. "صفوی و قاجار" " قرآن" " آستان قدس رضوی" "کتابخانه مجلس شورای اسلامی" " صفحه افتتاح." http://jgk.imamreza.ac.ir/index.php/jgk/article/view/606/pdf_1
دانشگاه بین المللی امام رضا علیه السلام پژوهشنامه خراسان بزرگ Iran 22516131 7 29 2019 01 26 Chinese Guan -Yin reflections in postures and pictorial elements on Herat School ,Timurid Era بازتاب گوان – یین چینی در حالت‌ها و عناصر تصویری نگارگری مکتب هرات دوره تیموری* 74 63 FA امیرعباس محمدی راد استادیار دانشکده تجسمی،عضو هیئت علمی دانشگاه هنراصفهان صمد سامانیان دانشیار دانشکده هنرهای کاربردی، دانشگاه هنر، شهر تهران، ایران زهرا داستان استادیار پژوهشکده هنر، فرهنگستان هنر، شهر تهران، ایران 2019 01 03 Iran and China have experienced ancient relations and interactions throughout history. The most important relations have occurred during Ilkhanids, and Timurids. The peak of interactions dates back to the era of Timur's descendants. The pictorial art and its dependent elements have gone through drastic changes as a result of interactions. During that period, Iran was influenced by elements and Chinese patterns. In the study of a portion of such works at Istanbul Topkapi, a Chinese religious character, Guan- Yin, who was worshiped by the Chinese as a deity, is seen throughout the paintings. The main research question is whether or not the works copied from Chinese originals at Topkapi have influenced their contemporary counterparts (15th century) in Herat. And if so, which are the implications and evidence of such an influence in gestures and elements? It is hypothesized that the image of the religious character, Guan- Yin, has influenced the Timurid-era paintings. The aim of this research is to study the sample works performed by Herat school in terms of influence by introducing Guan-Yin and related images. The paper compares some selected works of Herat and existing Chinese examples from Topkapi Collection using descriptive method. The result is that the works at Topkapi, created under the influence of Chinese Guan-Yin, have influenced some instances of Timurid-era paintings, school of Herat, in terms of gestures and elements. Iranian artists have been influenced by the Chinese character in their pictorial only in depicting the figures, without a consideration ایران و چین در طول تاریخ، ارتباطات و تعاملات دیرینه‌ای را با همدیگر تجربه نموده‌اند. مهم‌ترین ارتباطات در دوران ساسانیان پیش از اسلام، عباسیان، ایلخانیان و تیموریان در دوران اسلامی به وقوع پیوسته است. ایران به لحاظ موقعیت جغرافیایی خود، رابط بین شرق و غرب عالم بوده و سهم عمده‌ای در ارتباط چین با دنیای غرب داشته است. اوج ارتباط فی‌مابین مربوط به دوران نوادگان تیمور می‌گردد به‌واسطۀ ارتباطات سیاسی، تجاری و فرهنگی، هنر تصویری و عناصر وابسته به آن نیز دستخوش تغییر و دگرگونی شده‌اند. ایران در این دوره از عناصر طبیعت‌گرایانه، تزئینی و نقش‌مایه‌های چینی تأثیر پذیرفته است. در مطالعۀ بخشی از این آثار در توپقاپی استانبول شخصیت مذهبی چینی به نام گوان – یین که چون الهه‌ای موردتوجه چینیان بوده، در نقاشی‌ها حضور پیدا می‌کند. سؤال اصلی تحقیق آن است که آثار روبرداری شده از اصل چینی که در توپقایی استانبول واقع هستند، آیا در آثار معاصر خود (سدۀ دهم هجری قمری، سدۀ پانزدهم میلادی) در هرات تأثیر گذارده‌اند؟ و اگر تأثیرگذار بوده‌اند، دلالت‌ها و شواهد آن در اجزاء و عناصر کدام‏ها هستند؟ فرضیه پژوهش بر این است که تصویر شخصیت مذهبی گوان – یین بر نقاشی دورۀ تیموری – مکتب هرات – ازلحاظ حالت و عناصر، تأثیر گذارده است. هدف تحقیق آن است که با معرفی گوان – یین و تصاویر وابسته به آن، نمونه آثار انجام‌شده در مکتب هرات را به لحاظ تأثیرپذیری بررسی نماید. مقاله با روش توصیفی به تطبیق آثاری منتخب از هرات و نمونه‌های موجود چینی در مجموعۀ توپقاپی استانبول، می‌پردازد. نتیجۀ تحقیق آن است که آثار موجود در توپقاپی که با تأثیرپذیری از گوان – یین چینی خلق شده‌اند، بر نمونه‌هایی از نقاشی دورۀ تیموری – مکتب هرات – ازلحاظ حالت و عناصر، تأثیر گذارده‌اند. هنرمندان ایرانی در هنر تصویری خود از شخصیت مذهبی چینی در حالت و عناصر، بدون توجه به مفاهیم مذهبی آن، صرفاً از تصویر، تأثیر پذیرفته‌اند. "چین -ایران" " گوان-یین" " دوره تیموری" " مکتب هرات" " عناصر تصویری." http://jgk.imamreza.ac.ir/index.php/jgk/article/view/799/pdf_1
دانشگاه بین المللی امام رضا علیه السلام پژوهشنامه خراسان بزرگ Iran 22516131 7 29 2019 01 26 نسخه‌ای کهن از تفسیر ابونصر حدادی؛ مدخلی بر شناخت خوشنویسی و تذهیب عصر غزنویان 92 75 FA مهدی صحراگرد گروه معماری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد مشهد، مشهد، ایران 2019 01 22 A volume of a Quran exegesis named Ma`ānī Ketāb Allah va Tafisīrah al-Mobīn written by Abū Nasr Muhammad ibn Ahmad ibn Hamdān ibn Muhammad al-Haddādi kept in the Library of Topkapi Palace (484 AH/ 1092). The Manuscript which is transcribed and Illuminated by Uthmān ibn Hussayn al-Varrāq al-Qaznavi is one of the rare Persian Quran exegesis and contained some information about its patron, Ibrahīm ibn Mas̕ūd al-Qaznavi, producers and the date of production in its colophon. This information shows that Uthman ibn Hussayn, the scribe of another 30-volume Quran of Astan Quds, had a direct relationship with the Qaznavid court. a review on the visual features of the manuscript will result to find out some principles of calligraphy and illumination of Qaznavid period بخشی از یک تفسیر فارسی قرآن به نام معانی کتاب الله و تفسیره المنیر از ابونصر محمدبن احمد بن حمدان بن محمد حدادی که در سال 484 ق به دست عثمان بن حسین وراق غزنوی کتابت و تذهیب شده یکی از معدود تفاسیر کهن فارسی به شمار می‌رود که حاوی رقم و اطلاعاتی از حامی نسخه است و از رابطۀ کاتبش با دربار غزنویان پرده برمی‌دارد. از این کاتب قرآن دیگری به قلم کوفی در کتابخانة آستان قدس رضوی به‌جامانده که الگوی چند کاتب عصر غزنویان بوده است. این نوشتار به روش تاریخی توصیفی، به بررسی ویژگی‌های خوشنویسی و تذهیب کتابت این نسخه به هدف شناخت سنت‌های کتابت و کتاب‌آرایی عصر غزنویان اختصاص دارد. در نتیجة این بررسی مشخص می‌شود خط به‌کاررفته در متن این نسخه نوعی کوفی مسطح است که با تکیه ‌بر حرکات افقی، عمودی، و مورب کتابت شده و مشابه آن در چند نسخة قرآن دیگر نیز وجود دارد که نشان‌دهندة رواج گستردة این سبک در سدة پنجم هجری است. به‌علاوه انواع خطوط به‌کاررفته در این نسخه نشان می‌دهد وراقان غزنوی علاوه بر کوفی مسطح از کوفی شکسته، ثلث، و حتی کوفی اولیه نیز استفاده می‌کرده‌اند. همچنین در زمینة تذهیب مشخص می‌شود طراحی نقوش و عناصر اصلی خاصه ترنج‌ها بر مبنای اشکال اولیه دایره و مستطیل است و نقوش هندسی گره‌سازی شده برای سطوح بزرگ و اسلیمی برای زمینه نوشته‌ها کاربرد دارد. "معانی کتاب الله و تفسیره المنیر" " ابونصر حدادی" " عثمان بن حسین وراق" " تذهیب" " قلم کوفی." http://jgk.imamreza.ac.ir/index.php/jgk/article/view/819/pdf_1