امکان ارزیابی زیبایی شناختی آثار معماری بر پایۀ دیدگاه نلسون گودمن، مطالعۀ موردی «موزۀ نادری» و «موزۀ بزرگ خراسان»

نوع مقاله : تاریخ معماری خراسان بزرگ

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر، تهران، ایران

2 استادیار، گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر، تهران، ایران

3 دانشیار، گروه معماری داخلی، دانشکدۀ معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر، تهران، ایران

چکیده

ارزیابی زیبایی­ شناختی معماری بر مبنای روش­های عقلی-منطقی ضرورت دارد. نلسون گودمن در نظریۀ زیبایی ­شناختی­­ خود از چنین روشی برای خوانش زیبایی­شناختی آثار معماری استفاده می­ کند، اما مدعی ارزیابی آثار نمی ­شود. با توجه به اینکه به نظر می­ رسد ظرفیت این امر در آرای او به‌صورت بالقوه وجود دارد، پرسش از چگونگی ارزیابی زیبایی­ شناختی آثار معماری بر مبنای نظریۀ زیبایی­ شناسی گودمن مطرح می­ شود. به‌طور خلاصه، در نظر گودمن آنچه یک ساختمان را به اثر معماری­ که واجد ارزش­ زیبایی­ شناختی است، تبدیل می­ کند، معنادار بودن از طریق ارجاع است. او سه نوع اساسی ارجاع در معماری را دلالت، تمثل و بیان می­ خواند. اثر معماری می ­تواند از این سه طریق یا از طریق زنجیره­ای از ارجاعات، معنادار باشد. این سه نوع ارجاع، مبنای نظری گودمن برای خوانش زیبایی­ شناختی آثار معماری است. در پژوهش حاضر، درصدد تبیین طرح‌واره‌ای هستیم که ارزیابی زیبایی‌شناختی آثار معماری را بر اساس خوانش­ های منتج از نظریۀ گودمن ممکن کند. تلاش برای تحقق این هدف در سه‌گام اصلی انجام یافته است: نخست، به توضیح مبانی و نظام زیبایی­ شناختی معماری از نظر گودمن پرداخته، در گام دوم بر اساس مبانی ذکرشده، دو اثر موزۀ نادری و موزۀ بزرگ خراسان مورد خوانش قرار گرفته و در پایان چهار مقولۀ تعداد، تنوع، کیفیت و دقت را به‌عنوان معیارهای ارزیابی زیبایی­ شناختی، از مبانی نظری گودمن استنتاج شده است. سپس در آزمون مدعای تحقیق، خوانش­ های صورت گرفته بر اساس این چهار معیار تحلیل شدند. نتیجۀ این بررسی که به سبب آزمون طرح­وارۀ پیشنهادی انجام شد، توضیح می ­دهد که چرا موزۀ نادری نسبت به موزۀ خراسان از غنای زیبایی­ شناختی بیشتری برخوردار است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Possibility of aesthetic evaluation of architectural works based on Nelson Goodman's view, case study of "The Naderi Museum" and "The Great Museum of Khorasan"

نویسندگان [English]

  • Pedram Baghani 1
  • Mohamamd reza Rahimzadeh 2
  • Nadeyah Imani 3
1 PhD Student, Department of Architecture, Faculty of Architecture and Urban Planning, University of Arts, Tehran, Iran
2 Assistant Professor, Department of Architecture, Faculty of Architecture and Urban Planning, University of Arts, Tehran, Iran
3 Associate Professor, Department of Interior Architecture, Faculty of Architecture and Urban Planning, University of Arts, Tehran, Iran
چکیده [English]

Aesthetic evaluation of architecture based on rational-logical methods is necessary. Nelson Goodman's aesthetic theory uses this method to read architectural works aesthetically but does not claim to evaluate works. According to the potential for this in his views, this question arises: "How can architectural works be evaluated based on Goodman's theory of aesthetics?" In short, for Goodman, what makes a building an architectural work having an aesthetic value is meaningfulness through references. He proposes that the three basic types of referring in architecture are "denotation", "exemplification", and "expression". Thus, the architectural work can be meaningful in these three ways or through a chain of referring. These three basic types of referring are Goodman's theoretical basis for reading architectural works. In the present study, based on Goodman's theory, we seek to explain a model that makes possible the aesthetic evaluation of architectural works. To achieve this goal, three main steps were done: First, we explained Goodman's theoretical foundations and aesthetic theory. In the second step, based on the mentioned principles, we read the "Naderi Museum" and the "Great Museum of Khorasan". Finally, the four categories of "number", "diversity", "quality", and "accuracy" were inferred from Goodman's theoretical foundations as criteria for aesthetic evaluation. Therefore, in testing our claim, we analyzed the readings based on these four criteria. The research conducted due to test the proposed model shows that why the Naderi Museum has more aesthetic richness than the Khorasan Museum.

کلیدواژه‌ها [English]

  • aesthetic evaluation
  • reading architecture
  • Reference
  • symbolization
  1. احمدی، بابک. (1395). حقیقت و زیبایی: درس­های فلسفه و هنر. تهران: مرکز.
  2. جووانلی، الساندرو. (1394). زیبایی­ شناسی گودمن (دانشنامۀ فلسفۀ استنفورد). ج44. ترجمۀ هدی ندایی فر. تهران: ققنوس.
  3. وینترز، ادوارد. (1396). زیبایی­ شناسی و معماری. ترجمه عبدالله سالاروند. تهران: نقش‌جهان.
  4. Carter, Curtis. (2000). "A Tribute to Nelson Goodman". The Journal of Aesthetics and Art Criticism. (vol 58), 251-253.
  5. Donougho, Martin. (1987). "The Language of Architecture". Journal of Aesthetic Education. (vol 21), 53-67.
  6. Goodman, Nelson. (1985). "How Buildings Mean". Critical Inquiry. (vol 11), 642-653.
  7. Goodman, Nelson. (2008). Languages of art. An approach to a theory of symbols. vol 2. Indianapolis u.a.: Hackett.
  8. Lagueux, Maurice. (1998). "Nelson Goodman and Architecture". Assemblage. (vol 35), 19-35.
  9. Scruton, Roger. (1979). The Aesthetics of Architecture. Princeton, New Jersey: Princeton University Press.
  10. Scruton, Roger. (2011). Beauty: A very short introduction. Oxford: Oxford University Press.
  11. Winters, Edward. (1996). "Architecture, meaning and significance". The Journal of Architecture. (vol 1), 39–47.